ฉันจึงมาหาความหมาย...

posted on 23 Apr 2010 14:26 by sofuto

ดอกหาง นกยูง สีแดงฉาน
บานอยู่เต็มฟากสวรรค์
คนเดินผ่าน ไปมากัน
เขาด้นดั้น หาสิ่งใด

ปัญญา มีขาย ที่นี่หรือ
จะแย่งซื้อ ได้ที่ไหน
อย่างที่โก้ หรูหรา ราคาเท่าใด
จะให้พ่อ ขายนา มาแลกเอา

ฉันมา ฉันเห็น ฉันแพ้
ยินแต่ เสียงด่า ว่าโง่เง่า
เพลงที่นี่ ไม่หวาน เหมือนบ้านเรา
ใครไม่เข้า ถึงพอ เขาเยาะเย้ย

นี่จะให้ อะไร กันบ้างไหม
มหาวิทยาลัย ใหญ่โตเหวย
แม้นท่าน มิอาจให้ อะไรเลย
วานนิ่งเฉย อย่าบ่นอย่าโวยวาย

ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง มาหา ความหมาย
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย
สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว


มืดจริงหนอ สถาบัน อันกว้างขวาง
ปล่อยฉัน อ้างว้าง ขับเคี่ยว
เดินหา ซื้อปัญญา จนหน้าเซียว
เทียวมา เทียวไป ไม่รู้วัน

ดอกหางนกยูง สีแดงฉาน
บานอยู่เต็ม ฟากสวรรค์
เกินพอ ให้เจ้าแบ่งปัน
จงเก็บกัน อย่าเดิน ผ่านเลยไป

เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน หรือที่นิยมเรียกว่า ฉันจึงมาหาความหมาย เนื้อหาของกลอนสะท้อนความรู้สึกนึกคิดของนักศึกษาคนหนึ่ง ซึ่งตั้งคำถามเชิงเสียดสีเกี่ยวกับปรัชญาการศึกษาในมหาวิทยาลัย กลอนชิ้นนี้แต่งโดย วิทยากร เชียงกูล เมื่อสมัยยังเป็นนักศึกษาอยู่ที่คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

 

 

การเรียนเหนื่อยมากๆ ติดๆ กันมาหลายเดือน

ทำให้อยู่ดีๆ ก็นึกถึงกลอนบทนี้ขึ้นมา

(ตัวเองก็เคยเป็นนักศึกษาธรรมศาสตร์อะนะ จริงๆ แล้วจะว่าไป ก็เรียกว่า 'ครึ่งตัว' ก็ได้ เพราะ SIIT ไม่ค่อยได้เรียนร่วมคณะกับคนอื่นสักเท่าไหร่ แถมมีอีก Campus หนึ่งที่บางกะดี ห่างจากธรรมศาสตร์รังสิตไปอีก สรุปรวมๆ ก็คือ SIIT มีโรงอาหาร มีห้องสมุด มีลานกิจกรรมใต้คณะตัวเอง คณะอื่นๆ เลยไม่ค่อยได้เห็นหน้าคาดตาเด็ก SIIT เท่าไหร่ เวลาการเรียนก็ไม่ตรงกัน เพราะฉะนั้นจะไม่ค่อยได้พบเจอเด็ก SIIT ไปทำกิจกรรมร่วมกับเด็กภาคปรกสักเท่าไหร่)

สำหรับเรา ก็มีทำกิจกรรมบ้าง ตอนช่วงแรกๆ

แต่พอเข้าปีสอง มันก็ไม่ไหว เลยถอยออกมาเรียน กับทำกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ในคณะแทน

เคยนั่งคิดอยู่เหมือนกันว่า ถ้าฉันเป็นนักศึกษาธรรมศาสตร์ที่เรียนภาคธรรมดา หรือถ้าย้อนเวลากลับไปได้

ไม่ว่าจะเรียนคณะอะไรก็แล้วแต่ ฉันคงจะใช้เวลาให้คุ้มค่ามากกว่านี้

ใส่ชุดนักศึกษาบ่อยขึ้น ทำกิจกรรมมากขึ้น และทำทุกอย่างที่ถือเป็นโอกาสดีๆ ให้มากขึ้น

เพราะมีหลายครั้งอยู่เหมือนกัน ที่ฉันเองก็ต้องยอมรับว่าความขี้เกียจทำให้ฉันพลาดสิ่งดีๆ ไป

เช่น บอกตัวเองว่าเหนื่อย อยากพัก ไม่อยากโดนแดด เปลืองตังค์ค่ารถ ...และเมื่อ event นั้นเสร็จสิ้น ฉันกลับเสียดาย

 

ตอนนี้ฉันโตขึ้น โดยมีเลขอายุเป็นหลักฐาน

ฉันเรียนปริญญาโทที่ AIT ติดกับมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ รังสิต ...แต่เป็นอีกครั้งใหญ่ที่ฉันไม่ได้มีโอกาสเดินเล่นในมหาลัยของฉันเลย

การเรียนหนักๆ แบบนี้ ทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาดีๆ สมัยก่อนๆ

เช่น ตอนรับน้อง การไปค้างต่างจังหวัดกับเพื่อนๆ ทำป้ายสี โดดเรียน ติวหนังสือกันหามรุ่งหามค่ำ กินเหล้าเมาแอ๋ ร้องเพลงแหกปากบ้าบอ เล่าเรื่องตลกที่หัวเราะจนกรามค้าง ขับรถวนทั่วกรุงเทพฯ ยามราตรี หรือแค่การนั่งคุยกันที่มีส่วนประกอบเพียงโต๊ะกับเก้าอี้หนึ่งชุด ก็ทำให้เกิดความทรงจำดีๆ ได้...

...ดูเหมือนตอนนี้ฉันจะรู้แล้วว่า ในความทรงจำดีๆ ทั้งหมด 'เพื่อน' กับ 'มิตรภาพ' คือผลลัพธ์สุดท้ายสำหรับคำตอบของฉัน

การได้เจอเพื่อนใหม่ สังคมใหม่ ไม่ใช่สิ่งไม่ดี

แต่บางทีความอึดอัด และสภาพแวดล้อมที่น่าเบื่อก็ทำพาลทำให้ใจมองหาสิ่งเก่าๆ ที่อบอุ่นกว่า

แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งโตขึ้น ฉันยิ่งห่างจากเพื่อนมากขึ้น

คงจริงที่ว่า เมื่อสิ่งหนึ่งห่างหาย สิ่งนั้นก็จะกลายเป็นสิ่งที่มีคุณค่าในจิตใจเรามากขึ้น (ตามหลักทฤษฎีที่ตั้งขึ้นหาอ่านได้ตามหนังสือเศรษฐศาสตร์ทั่วไป)

อีกไม่นาน... ฉันคงได้พัก

เมฆแห่งความหม่นหมอง หดหู่คงลอยเคลื่อนจากฉันไปหาคนอื่น ที่ยังคงต้องทำบทบาทหน้าที่ของเขาต่อไป (แทนฉัน)

แต่ตอนนี้ฉันเหนื่อยเหลือเกิน...

ยิ่งมีปัญหาบ้านเมืองเข้ามาอีก ฉันยิ่งรู้สึกแย่กับการกระทำของคนบางส่วนที่ทำร้ายคนไทยกันเอง เพียงคำปลุกเร้าอารมณ์

ถ้าพวกเขารู้เหตุผลสักนิด มีสติสักหน่อย เขาคงสามารถจับมือช่วยชาติได้

 

ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง
ฉันจึง มาหา ความหมาย
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย
สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว

...................อีกไม่นาน ฉันก็คงได้พัก สักที

Comment

Comment:

Tweet

แล้วอีกปีนึงก็จะได้กระดาษมาอีกแผ่นสินะ...

#5 By pwattjaidee on 2010-04-23 18:46

อ่านแล้วขนลุกเลยจริง ๆ
อ่านแล้วได้อะไรดี ๆ เยอะเลย : )

#4 By QUIXOTICizm on 2010-04-23 15:38

วันนี้อาจเหนื่อย
แต่สิ่งที่รออยู่ มันคุ้มค่ากับการต้องเหนื่อย
สู้สู้ นะค่ะbig smile

#3 By nickpan on 2010-04-23 15:25

* - *


กระดาษ ที่ทำให้เรา เหนื่อยมาตั้ง 4 - 5 ปีน้อ. .


อ่านแล้วเป็นข้่อคิดดีๆ ให้กับเรามากๆเลย
แต่ดูท่าทางเหนื่อยจัง เป็นกำลังใจให้นะึคะ : )
สู้ๆ ค่า big smile

#1 By iambua on 2010-04-23 15:13